Οἱ τελευταῖες ἐπί γῆς ἡμέρες τοῦ Μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν τῶν Γ.Ο.Χ. κυροῦ Χρυσοστόμου Β’

Δέκα ἡμέρες πρίν την κοίμησή του, ὁ Μακαριστός Ἀρχιεπίσκοπος εἶχε ζητήσει ἀπό τόν συγγενῆ του Δημήτριο Γραμματικό νά τόν μεταφέρει μέ τό αὐτοκίνητο γιά νά δεῖ τό χωριό του (Ἐρυθρές Μεγαρῖδος) ὅπως χαρακτηριστικά εἶπε «για τελευταία φορά». Πῆγε, καί περιηγήθηκε στούς δρόμους τοῦ χωριοῦ καί συνάντησε συγγενικά του πρόσωπα.

Ὁ π. Χρῆστος κατάγονταν ἀπό τήν Τανάγρα, τοῦ Νομοῦ Βοιωτίας. Οἱ γονεῖς του ἦταν εὐσεβεῖς, δίκαιοι καί καλοί χριστιανοί. ῏Ηταν γιός τοῦ Γεωργίου Γκιόκα ὁ ὁποῖος κατάγονταν ἀπό τό «Κριεκούκι» (᾿Ερυθρές) ἀπό τό σόϊ τοῦ Δημητρίου Γκιόκα. Εἶχαν τό παρατσούκλι «Πύργου» διότι εἶχαν τό πιό ψηλό σπίτι τοῦ χωριοῦ.

      Ὁ Μακαριστός Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος τῶν Γ.Ο.Χ. κυρός Χρυσόστομος Β΄, (κατά κόσμον Ἀθανάσιος Κιούσης τοῦ Κωνσταντίνου καί τῆς Σύρμως) ἐγεννήθη στίς 10-8-1920 στίς Ἐρυθρές Μεγαρίδος (Κριεκούκι) ὅπου καί διέμενε κατά τά ἔτη τῆς παιδικῆς του ἡλικίας. Ἐν συνεχείᾳ παρέμεινε πλησίον των γονέων του στήν πόλη τοῦ Λαυρίου. Μαθητής ὧν σύχναζε στίς ἐκκλησίες καί τά μοναστήρια καί ἀγάπησε τήν βυζαντινή μουσική. Συχνά, κατά τίς μεγάλες ἑορτές μέ τό ὀρθόδοξο ἑορτολόγιο, μετέβαινε ἀπό τό Λαύριο στίς Ἐρυθρές γιά νά ψάλλει στήν ἐκκλησία τοῦ χωριοῦ του, ὅπου μαζεύονταν οἱ γνήσιοι ὀρθόδοξοι καί τελοῦσαν ἀκολουθίες (δίχως ἱερέα τίς περισσότερες φορές, καθώς ἦταν ἐλάχιστοι σέ σχέση μέ τίς ἀνάγκες τοῦ ποιμνίου). Στό Λαύριο ὁλοκλήρωσε τίς γυμνασιακές του σπουδές σέ ἡλικία 17 ἐτῶν.